बुद्धत्व - सगळ्या इच्छांपासून मुक्ती, सगळ्या आकांक्षांपासून मुक्ती. बुद्धाचं निर्वाण हे त्याच मुक्तीचं रूप. पण तुम्हाआम्हासारख्यांना तिथपर्यंत पोचत येत नाही. बुद्ध म्हणजे अगदी मुक्तीचीसुद्धा आस नसणे. सगळ्यांनीच निर्वाणाची आस धरली तर ते एक तर बुद्धही होऊ शकणार नाहीत कारण तिथे इच्छा आली आणि दुसरं म्हणजे जगाचा गाडासुद्धा बंद पडेल. पण कधी कधी माणसाच्या आयुष्यात असे प्रसंग येतात जेव्हा त्याला काही सत्ये उलगडतात आणि अगदी बुद्धाएवढा नाही तरीही त्याच्या काही अंश म्हणावा एवढा साक्षात्कार होतो. तो तो प्रत्येक प्रसंग माणसाला बुद्धात्वाच्या जवळच घेऊन जातो असं मला वाटतं. ते आपलं क्षणीक बुद्धत्व. मग ते निराशा, दुःख, अपेक्षाभंग इत्यादी कशातुनही आलेलं असेल. तो क्षण खरा असतो, ते वाटणं खरं असतं, तो साक्षात्कार खरा असतो. बाकी प्रत्येक क्षणी आपण स्वतःला फसवत असतो. पण बुद्धत्व म्हणजे नाकर्तेपणा नव्हे. बुद्धत्व म्हणजे संन्यासी होऊन हिमालयात जाणेही नव्हे. बुद्धत्व म्हणजे स्थितप्रज्ञता. बुद्धत्व म्हणजे "कर्मण्येवाधीकारास्ते मा फलेषु कादाचानः".
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा