महापुरुषांना महात्म्य, देवाला देवत्व कोण देतो? आपणच ना? आपल्या या डबक्याएवढ्या जगातल्या नैतिकतेच्या, आदर्शाच्या व्याख्यांत त्यांना आपण चपखल बसवतो आणि मग त्यांची पूजा मांडतो हारतुरे घेऊन. आपणच त्यांना आदर्शांच्या अत्युच्च शिखरावर नेउन बसवतो आणि मग त्यांचं खाली उतरणं आपल्यालाच रुचत नाही आणि पचतही नाही. त्यांचं माणूस असणंच नाकारून आपण त्यांना अस्पृश्य करून टाकतो. त्यांना वास्तवाच्या प्रकाशापासून दूर ढकलून कल्पनांच्या अंधाऱ्या देवळात बसवतो. आपले आदर्श असे आपणच दूर सरतो आणि आपल्यातल्या कुणालाही त्यांच्या जवळपासही जाऊ देत नाही.